Nederland gaat over op de grootschalige inzet van wind en zonne-energie.  Daarmee breekt een grote uitdaging aan, namelijk die van de ‘ongelijktijdigheid’.  We kennen in Nederland tenslotte maximaal 1000 zon-uren en 2500-3500 bruikbare winduren.  Dat betekent dat we nog circa 4500 uren per jaar, (meer dan de helft dus) afhankelijk zijn en blijven van andere bronnen.  Batterijopslag zoals de ‘Tesla Powerwall’ vormt slechts een deel-oplossing voor het ‘dag-nacht’ opslag probleem van zonnepaneel bezitters. Die kunnen daarmee 1 tot 3 nachten en evt. bewolkte dagen door komen zonder het net te hoeven gebruiken. Blijft het echter langer bewolkt of wordt het winter, dan zijn ook zij weer aangewezen op onze gas- en stroomnetten.  In Duitsland snappen ze dat en worden naast PV-panelen ook thuiscentrales of micro-WKK’s met Brandstofcellen gestimuleerd.  Zeg maar voor die helft van het jaar als het niet waait en/of zonnig is.

De huidige ‘all-electric’ NOM woningen hebben zonnepanelen op het dak en een warmtepomp in de berging voor de verwarming. Dus in de zomer wekken ze stroom op om in de winter de warmtepomp te kunnen voeden. Dat kan nu nog omdat we mogen ‘ salderen’ dus op het net mogen opslaan. Dat is echter enkel boekhoudkundig. In werkelijkheid wordt er niets op het net opgeslagen en wordt de zonnestroom op de opwekmomenten door de rest van de buurt opgebruikt. In de winter draait de warmtepomp vervolgens gewoon op kolenstroom.  Als het salderen in 2020 niet meer mag, dan kunnen we toch allemaal een accu in huis zetten of de elektrische auto-batterij voor de deur gebruiken?  Nou,.. nee. De Rijksuniversiteit Groningen heeft al even voorgerekend dat de opslagbehoefte per huishouden gemiddeld 3000 kWh bedraagt. Even weer de Tesla Powerwall; die kan 10 kWh opslaan. Om de stroom voor je warmtepomp in de winter te kunnen opslaan, moet je er daar dus 300 van in huis hangen!  Als eerder gezegd, geen oplossing voor ons ‘seizoens-opslagprobleem’ dus.

De uitdaging

We hebben dus geen energieprobleem maar een opslag- en distributie uitdaging!  De zon schijnt gratis voor iedereen, en de wind waait ook gratis voor iedereen, we moeten het alleen oogsten als het kan en opslaan voor de tijden dat we niet kunnen oogsten.   In onze duurzame toekomst zijn we dus aangewezen op slimme opslag en distributie van energie. Accu’s vormen een deeloplossing voor dag-nacht opslag. Voor seizoensopslag biedt waterstof eewaterstofaccun oplossing, de bron voor brandstofcellen. Met electrolyse kunnen we de zonne-en windstroom op piekmomenten omzetten in gas (waterstofgas in dit geval) en dat weer opslaan. Laat dat nou heel mooi kunnen in ons reeds aanwezige gasnet!  In Duitsland gebeurd dat al. Op piekmomenten kan en mag de stroom van grote windparken op zee niet het net op. Zo’n park uitschakelen kost veel geld en dus wordt de overtollige stroom omgezet in waterstof en bijgemixt in het gas-net. Hetzelfde gebeurd met grote zonne-parken. Dat bijmengen mag tot 10% momenteel. Komen we daarboven dan kunnen we aan het waterstof CO2 uit de lucht toevoegen om er weer groen gas van te maken. Ook biogas van inmiddels vele biogas producenten ( afvalverwerkers, boeren, etc.) wordt al in het gasnet gepompt.  Zo verduurzaamt de inhoud van ons gasnet. In 2050 zou het gasnet 100% duurzaam gas moeten bevatten. De zogenaamde ‘North sea alliance’ een club van grote gas-bedrijven en –distributeurs heeft dit al afgesproken.

Geen enkele reden dus voor dat slechte imago van ‘gas’ in ons land, het vormt juist een groot deel van onze toekomstige energie-opslag!  Vooral niet weglaten dus die ‘duurzaam-gas’-aansluiting in bestaande wijken. Ook handig voor je waterstof-auto straks.